Streszczenie
Georgia Hale nie pisze po to, żeby być lubianą. Pisze po to, żeby mieć rację. Jako stypendystka na pierwszym roku, z pożyczoną torbą i dyktafonem, który trzyma wyłączony, dostaje jedną niemożliwą szansę: odnaleźć artystę stojącego za muralem, o którym mówi cały kampus — albo patrzeć, jak jej miejsce w redakcji zajmuje chłopak, który od początku czekał na jej błąd. Termin mija w piątek. Dziekan chce nazwiska. A Georgia całe życie budowała na jednym talencie: obserwować ludzi tak, żeby żaden z nich nigdy nie spojrzał na nią za długo.
Potem wchodzi do pracowni 314 i spotyka Rivers.
On odpowiada na pytania pytaniami. Odwraca jej wywiad do góry nogami. Widzi ją tak, jak przez osiemnaście lat nie pozwalała się widzieć nikomu. Im bliżej prawdy, tym trudniej rozstrzygnąć — czy goni historię, czy wpada w jej środek.
Niektórzy ludzie strzegą swoich tajemnic. Rivers sprawia, że ona chce je chronić razem z nim. Powolne zderzenie ambicji i tęsknoty, gdzie granica między obserwatorem a obsesją zaciera się jedno ciche zdanie na raz.
