Streszczenie
Rzym szepce jej imię jak oskarżenie. Livia Claudia, wdowa po zamordowanym senatorze, córka starej patrycjuszowskiej krwi, wkracza na Forum w żałobnej czerni i kupuje człowieka skazanego za śmierć jej męża. Nazywają to szaleństwem. Ona nazywa to sprawiedliwością — albo jej początkiem. Cassius, żołnierz, gladiator, przykuty niewolnik, wierzy, że to ona zastawiła pułapkę, która go zniszczyła. Medalion z jej znakiem go potępił. Teraz jest jej własnością — i żadne z nich nie potrafi nazwać tego, co płonie mocniej: nienawiść, podejrzenie czy to, o czym oboje milczą. Za zamkniętymi drzwiami, pod czujnym spojrzeniem domu, który się jej boi, Livia musi odkryć, kto naprawdę zabił Tiberius Vettius — zanim prawda pogrzebie ich oboje. On pragnie zemsty. Ona szuka spiskowców, którzy wrobili ich oboje. Ale każda cisza między panem a niewolnikiem staje się cięższa, każde spojrzenie — bardziej niebezpieczne, a granica między strażnikiem a więźniem zaczyna się zacierać. W świecie, gdzie władza kobiety jest pożyczona, a życie mężczyzny kupione za srebro, najbardziej zakazaną rzeczą ze wszystkich jest pragnąć siebie nawzajem.
